Deze week heeft Samira gedebatteerd in het Europees Parlement over het investeringsverdrag dat de EU wil sluiten met China

In de Commissie Internationale Handel benadrukte Samira dat het investeringsverdrag tussen de EU en China ons geen goede maatstaf biedt om de ernstige mensenrechtenschendingen in Xinjiang en Hong Kong aan te pakken. De Commissie verkoopt deze deal met alle mogelijke verdedigingen en zegt dat we in gesprek moeten, dat de EU heeft gezorgd voor een gelijk speelveld, en dat we China aan de arbeidsnormen houden. Dit denken is naïef. We kunnen de ernstige schendingen van de mensenrechten in China niet negeren. Voordat we een overeenkomst met China ondertekenen, heeft de EU een bredere set aan handelsinstrumenten nodig om schendingen in waardeketens aan te pakken en te voorkomen dat producten gemaakt door dwangarbeid op onze markt terecht komen.

Daarnaast betoogde ze in de Subcommissie Mensenrechten dat wrede daden gevolgen moeten hebben. China mag op dit moment niet worden beloond met een investeringsovereenkomst. Oeigoeren worden in China met veel gruweldaden geconfronteerd, zoals willekeurige detentie, grootschalig toezicht en gedwongen sterilisatie van vrouwen. Dit is een verontrustende realiteit voor de 13 miljoen mensen in Xinjiang. Recente rapporten illustreerden bovendien gedetailleerde getuigenissen van de schokkende, systematische verkrachting van Oeigoerse vrouwen. Deze rapporten dragen bij aan de realiteit van andere mensenrechtenkwesties in China. Voor mij is één ding duidelijk: wreedheden zoals in Xinjiang moeten tot consequenties leiden, met serieuze sancties. De EU moet geloofwaardig blijven als het gaat om opkomen voor haar waarden en de bevordering van mensenrechten in de wereld. We kunnen geen oog dichtknijpen voor wat er gebeurt.