Op 4 mei sprak Samira Rafaela’s op het Anton de Komplein in Amsterdam over de noodzaak van herdenken, op uitnodiging van Vereniging Ons Suriname en in samenwerking met Stichting Nusantara, New Urban Collective, The Black Archives, Vereniging Opo Kondreman en het 4/5 mei Comité Amsterdam Zuidoost.

“Door te herdenken zeggen we: ‘jij mag er zijn met wat alles wat je meebrengt’. Door te herdenken herinneren we elkaar: ‘nooit meer’. Ik besef mij al te goed, door de verhalen van mijn ouders en het aangedane leed dat ook mijn familie is aangedaan, voortkomend uit handelingen van mensen die zich superieur waanden, dat het principe van “nooit meer oorlog” onderhoud vereist. Dat doen we mede door te herdenken. Door letterlijk, even stil te staan en herinnerd te worden aan het meest fundamentele principe van het leven: iedereen is gelijkwaardig.”

Zoals Samira Rafaela’s overgrootopa Cornelius Rafaela schreef: “Bang zijn om de strijd voort te zetten, voor een toenemende verandering in het leven is zeer slecht en onverstandig. Er is een kans voor iedereen op deze wereld, ja tenminste als men onze doorzettingsactiviteiten in werking wil stellen.” Een boodschap die ook past bij de haarband die Samira Rafaela droeg, waarvan men het ontwerp en de kleuren samen ‘Alakondre’ noemt, wat staat voor ‘universeel’ en ‘alle landen’. Een bijzonder cadeau van een bijzondere vrouw, Joan Nunnely.